فرهنگ مشاغل سنتی

فرهنگ مشاغل سنتی نام فرهنگنامه‌ی جدیدی است که غلامحسین صدری‌افشار تألیف کرده و توسط نشر آگه منتشر شده است. این کتاب مرجع به معرفی مشاغلی می‌پردازد که تا سال ۱۳۰۰ در ایران رایج بوده است و شامل دو هزار و پانصد عنوان می‌شود که ناظر بر ۵۰۰ شغل سنتی است. برخی از این مشاغل در طول زمان تغییر کرده است و از همین رو گاهی برای یک شغل واحد نام‌های مختلفی وجود دارد. به عنوان مثال درباره‌ی آشپز در این کتاب نام‌هایی چون خوانسالار، مطبخ‌چی و باورچی ذکر شده است.

صدری‌افشار، درباره‌ی مشاغل سنتی چنین نوشته است:

۱ – فعالیت هدف‌مند معینی که شخص به طور روزمره انجام می‌دهد (مانند تحصیل، تدریس، نقاشی و …) ۲ – مقام یا جایگاهی که مستلزم انجام دادن وظیفه های معینی است (سرپرستی، سلطنت، رهبری…) ۳٫ – چنین مقام یا جایگاهی که موجب کسب درآمد یا تأمین گذران زندگی می‌شود (بازنشستگی، جیرخواری و …) منظور از مشاغل سنتی هم در این فرهنگ شغل‌هایی است که پیش از آغاز سدۀ ۱۴ هجری قمری (سال ۱۳۰۰ خورشیدی) در ایران وجود داشته است یا در اواخر آن دوره به وجود آمده است (مانند تلگراف چی، تلفن چی، پلیس) و برخی هنوز وجود دارد. ذکر این نکته هم لازم است که در این فرهنگ عنوان دارندگان شغل‌ها آمده است (بقالی، نجاری ، …) از این رو سرگرمی‌هایی مانند کبوتربازی، خروس بازی یا قماربازی شغل شمرده نمی‌شود.

 

۲۰ خرداد ۹۴ دسته‌بندی نشده

دیدگاه‌ها

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *